|
 Od kilku lat prowadzę warsztaty "Trening widzenia aury". Zawsze, po trwających kilkanaście godzin ćwiczeniach, wszyscy uczestnicy widzą otoczkę eteryczną wokół ciał współćwiczących. Zawsze też sprawia nam to ogromną, wspólną radość. Często po warsztatach, podekscytowana wspólnymi sukcesami, opowiadam o nich w gronie znajomych i ... tu spotykam się z dziwnym dla mnie pytaniem...
Dobrze, wszystko rozumiem - mówią moi słuchacze - tylko powiedz, po co nam ta umiejętność?
Zwykle odpowiadam: Osoba, która odczuwa wewnętrzną tęsknotę, pragnienie tej umiejętności, sama wie po co jej to potrzebne. Niektórym ludziom nie jest potrzebna wiedza dlaczego i po co żyją. Uważają, że "nie prosili się na ten świat", obwiniając rodziców za swoje zaistnienie w fizycznej postaci. Inni żyją po to, aby jeść. Znam wiele osób, których życie kręci się wokół kupowania, przygotowywania i konsumowania. Dla takich osób znajomość "anatomii energetycznej" jest zbędna.
Każdy z nas przyszedł na ziemię ze specjalnym zadaniem wobec siebie i wobec społeczeństwa. Dlatego nie możemy nikogo potępiać za inne poglądy i nikim pogardzać. Być może zadaniem pewnych osób jest tworzenie nowych przepisów kulinarnych, a doświadczenie objadania się potrzebne jest im do życiowych lekcji i posuwania się w rozwoju...
Ewolucja na naszej planecie wciąż postępuje w kierunku "lżejszych" wibracji energetycznych. Z fizyki wiemy, że każde ciało - czy to gazowe, ciekłe czy stałe jest energią o określonej częstotliwości drgań. Im wyższe częstotliwości, tym ciało subtelniejsze, rzadsze. Przykładowo ciało człowieka wibruje z częstotliwościami od około 7,8 do 8 Hz. Każdy z naszych narządów wykazuje inny przedział częstotliwości.
Jeśli mamy ochotę np. na jabłko - oznacza to, że nasz organizm wyczerpał energię o częstotliwości jabłka i daje nam wskazówkę, iż należy ją uzupełnić. Brzmi to śmiesznie, ale zapytajcie znajomego fizyka, a powie wam ile Hz "przypada" na jabłko...
Polem energetycznym otaczającym nas zajmowali się filozofowie i naukowcy od czasów tak dawnych, że trudno ustalić daty. Wzmianki jakie odnaleziono sięgają roku 3000 pne i lat wcześniejszych. Nie zawsze jednak używano określenia "pole energetyczne". 500 lat przed naszą erą Pitagoras postrzegał "energię witalną" jako świetliste ciało o zdolnościach leczniczych. Wiele lat później, Paracelsus, uważany za ojca medycyny, "materię witalną" nazwał "iliaster".
Dziewiętnasty wiek przyniósł nowe nazwy dla pola energetycznego w pracach wybitnych uczonych. Anton Mesmer opisał je jako "fluid magnetyczny", Wilhelm von Reichenbach jako "siłę odyczną".
W wieku XX rozpoczęto badania pola energetycznego człowieka za pomocą specjalnych przyrządów. Walter Kilner posługiwał się barwnymi ekranami do oglądania aury. Zauważył, że jej wygląd ma związek z chorobami. Elektroniczne pomiary częstotliwości "biopola" prowadziła Valerie Hunt w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. W tym samym czasie Robert Becker dokonał pomiaru ludzkiego "pola elektromagnetycznego", a Victor Iliuszyn stwierdził, że pole to zawiera substancję zbudowaną z wolnych jonów, o innych właściwościach niż dotychczasowo znane stany skupienia. Nazwał ją bioplazmą.
Jak widać wielu naukowców zajmowało się problematyką aury. Bynajmniej jednak, nie jest to powodem aby "wciskać" tę wiedzę komuś na siłę. Myślę, że zainteresowany czytelnik sam odpowie sobie na pytanie po co mu ta wiedza...
Bożena Wojciechowska
|
